مشکات

بسم الله الرحمن الرحیم

*وَ ابتَغِ فِیمآ ءَاتَکَ اللهُ الدَّارَ الأخِرَةَ...قصص77*

در این دنیایی که ما انسانها در آن زندگی میکنیم، مشکلات و گرفتاریها بسیار رواج یافته است. انسانها از خود غافلند.کمتر می توانند نگهدار ایمان خود باشند. کمتر کاری را برای خدا و در راه خدا انجام میدهند و کمتر به آخرت و جزای عملشان توجه میکنند.

نمیدانم چرا؟؟!!شاید ایمان کافی برای انتظار فرج را ندارند. شاید آنقدر گرفتاری و مشغله و دنیا پرستی را باب کرده اند که کمتر فرصتی برای رسیدگی به خلیفة اللهی پیدا می کنند.شاید... . به هرحال خیلی بهتر است بیشتر به آیات پیرامونمان که بیانگر عظمت پروردگارمان است توجه کنیم.

به درختان،آسمان،گیاهان،جانوران هوا...و از همه مهمتر به طرح و نقش و رنگ و لعاب و قابلیت بدنمان. این بدن خاکی که هرروز و هرلحظه بدون استراحتی وظایفش را به درستی به انجام می رساند؛خون را جابجا میکند،به سلولها انرژی می رساند،تهویه هوا انجام می دهد،فکر و خلاقیت و ایده ی نو به ما میدهد و هزاران هزار وظیفه ی شگفت دیگر که ما بر مبنای قصورمان از آنها غافلیم.

حال بیایید به شگفتی کوچکی از این جسم خاکی بی اندیشیم. اگر در سایه رحمت الهی دو دست زیبا را خداوند به شما عطا و حفظ فرموده،به آنها نگاهی بیندازید. چه میبینید؟بجز 10انگشت و 30بند انگشت و انعطاف پذیری فوق العاده آنها - که البته با هیچ کامپیوتری در دنیا کنترل نمی شوند- دیگر چه چیزهایی به چشم میخورد؟

دست راست18 دست چپ81 آری دو عدد.

دو عددی که به اندازه سالهای عمر با آنها وقت را سپری کردیم و به احتمال زیاد به دنبال سرّشان نبودیم. من با دیدن این جهان منظم و پهناور،این خلقت بی نظیر،این برنامه ی منظم خیلی دور از ذهن دانستم که این اعداد بی حکمت باشند؛آن هم روی یکی از مهم ترین اعضای بدن یک اشرف مخلوقات! بنابراین با خود اندیشیدم مسلماً این اعداد پیامی دارند؛ و آن پیام چه چیزی بهتر از این میتواند باشد که نام دو سوره از قرآن حکیم پروردگار باشند.

زیرا همانطور که می دانید بسیاری از آیات قرآن عزیز از نبودن کاستی و خللی در آن سخن به میان آورده است؛مانند آیات ابتدایی سوره ی کهف.پس این یکی از بهترین ابزارهای راهنمایی برای بشر است. دو سوره ی کهف و تکویر شاید مطالب این دو سوره از نکته های مهم کنکور دنیا باشند و باید آنها را بیشتر مرور کرد!

این نکته کاملاً بدیهی ست که تمام آیات ونکات قرآن مجید برای تمام انسانها در تمام سنین و تمام عصرها مفید و کارآمد است و تا ابد شگفت انگیز،رسا،شیوا و بلیغ خواهد ماند. پس چه بهتر که درسهای زندگی را به هر طریقی از همین کتاب عظیم دریافت کنیم.

اگر ما آدم های عصر تکنولوژی توجهمان را به آیات الهی قرآن افزایش دهیم و از اسباب اغفال کننده بکاهیم،مطمئناً بهره ی بهتری از این دنیا خواهیم برد.اگر با هوشیاری به دنبال برنامه های بی هدف یا در پی تجربه انجام هر عمل زیانباری نباشیم،سرانجام نیکوتری خواهیم داشت.

چراکه با توجه به آیات مشابه 49سوره کهف و14سوره تکویر ما هر عملی را در دادگاه عدل الهی حاضر میابیم. به این معنا که آفریدگار سبحان و عظیم و شایسته ی ستایش، هدف و غایتی متعالی در پس این جسم و بدن خاکی برایمان فراهم کرده است.

پس چه حیف که مانند انسانهای مذکور در آیه28 سوره کهف نباشیم "...یُریدونَ وَجهَه... "چراکه این آیه اراده و خواست انسانهایی را نشان میدهد که فقط خداوند را میخواهند.1

اگر مطالب این دو سوره را بخوانیم خواهیم فهمید که خیلی از اعمالمان را در این دنیا به طرز صحیح به انجام نمی رسانیم. به طور مثال خیلی از ما اکثر کارهایمان را به قصد فی سبیل الله انجام نمی دهیم؛بلکه همراه ریا،آزار و اذیت و منّت گذاشتن است.

که متاسفانه یکی از مصادیق بی ارزش کنندگی اعمال است. آیه انتهایی سوره کهف که شامل اصول سه گانه توحید،نبوت و معاد است نیز بیانگر این مهم،یعنی عدم ریا کردن است.2

یا یکی دیگر از قصورمان این است که با توجه به سوره تکویر(و سایر سوره های انذار کننده از قیامت)،نشانه های قیامت و اتفاقاتی که رخ خواهد داد،ما متاسفانه و متاسفانه و متاسفانه از اعمالمان و عواقب آنها ناآگاهیم.یا به عبارتی همچون اصحاب کهف در خواب غفلت به سر میبریم.

چراکه با توجه به آیه 10سوره ی تکویر "وَ إذا الصُحُفِ نُشِرَت" متوجه نیستیم که باید در دنیا چنان باشیم که از ظاهر شدن پنهان ها وحشتی نداشته باشیم؛و اعمال و رفتارمان را به گونه ای انجام دهیم که اگر امروز هم در ملأعام نمایان گردد از آنها نگران نباشیم.

خلاصه ی کلام،این را بدانیم هدف اصلی از نزول قرآن کریم انذار انسانها از حوادث قیامت است. ما بایدعلاوه بر عمل به تمام آیات قرآن هر روز و هر روز با مشاهده ی دستان زیبای خود،مصایب قیامت را در نظرمان آوریم تا دنیا و آخرت بهتری داشته باشیم.